تحلیل فیلم Twice Born 2012

امتیاز شما
[کل: 0 میانگین: 0]

منزل یکی از دوستان دعوت بودیم و از قضا فیلم Twice Born رو واسمون گذاشت، فیلم خوبی بود ولی مانند تمام فیلم های هم رده خودش دارای نواقص و نکات منفی بود ولی قصد دارم از دیدگاه و دید مثبت و محتوایی فیلم رو بررسی کنم و اگر از چند نکته منفی موجود در فیلم چشم پوشی کنم واقعا فیلم در خور شایسته و ارزشمندیه که کارگردانی خوب، قاب بندی های با وقار و چیده شده، تدوین نامحسوس و موسیقی متن فوق العاده ای داره. این نکته رو هم ذکر کنم متن ذیل با کمک و مشورت دوست عزیزم عرفان تهیه و تدوین شده …

دارای اسپویل : برای بهتر رسوندن مضمون و مفهوم اثر مجبورم وارد جزئیات بشم پس اگر فیلم رو هنوز ندیدین پیشنهاد میکنم این بخش از متن رو نادیده بگیرین.

داستان روایت مادری تنها در نقش ” جما ” با بازی پنه لوپه کروز را به تصویر میکشد که با فرزند نوجوانش و همسر ارتشی خود در ایتالیا زندگی میکنند، او با پسرش ” پیترو ” سفری را به ساراجیوو پایتخت بوسنی آغاز می کنند، جایی که شوهر سابق وی سال ها پیش در درگیری های بوسنی کشته شده است … داستان دختری ایتالیایی و فردی هنرمند و عکاس که در بهبه جنگ عاشق یکدیگر می شوند، داستان زنی که هر چه در توان دارد برای فرزندش انجام میدهد تا با بعضی واقعیت های زندگیش رو به رو شود و داستانی زنی دیگر که مادر میشود، روایتی از خانمان سوزترین جنگ های داخلی قرن بیستم و روزهای تلخ، روزهای تلخ گرسنگی، روزهای زخمی شدن و کوهی از تلفات و آسیب های روانی پس از جنگ، روزهای تلخ شکنجه …

کارگردان فیلم کاستلیتو، فیلمی در ابعاد جهانی و ضد جنگ ساخته و آن را به زبان انسانیت به تصویر کشیده است، فیلمی که با خود داری از نشان دادن صحنه‌ های نبرد بوسنی و تمركز بر زندگی مردم عامی روایت می شود و درگیری ها و صحنه های نبرد جنگ را به نمایش نمی گذارد و با بهره گیری از تدوینی نامحسوس آنچنان فلش بک هایی به گذشته می زند که شاید تماشاگر پس از گذشت چند ثانیه و از روی تفاوت گریم های بازیگران و تاثیر گذر سالها بر چهرۀ آنها، متوجه رجوع فیلمساز به وقایع قبل از جنگ شود و همه اینها در کنار موسیقی متن تاثیرگذار اثر، فیلمی به غایت ماندگار را در ذهن ثبت می کند که از منظر تاثیرگذاری می توان آن را با آثاری همچون ” فهرست شیندلر ” مقایسه کرد.

کارگردان شیوه و روایت منحصر به فردی را برای القا و منتقل کردن مفهوم خود پی گرفته و برای به سرانجام رساندن رسالتش مفهومی جهان شمول‌ تر كه همان جنگ و تبعات ناشی از آن بوده را هدف قرار داده است. مسلما فیلم های زیادی دربارۀ جنگ و اثرات به جای مانده پس از آن ساخته شده است اما تفاوت عمده « تولد دوباره » با آن دست فیلم ها، تنوع موضوعی و مضمونی فیلم است، به گونه ای که در مدت زمان طول فیلم به تمامی مسائل انسانی، روانی و اجتماعی از جمله وفاداری، خیانت، شکست عشقی، ناباروری، کودکان جنگ، اعتیاد به مواد مخدر، نسل کشی، احترام به اقلیت های دینی و تقابل و همزیستی فرهنگ ها و تبارهای گوناگون یکجا می پردازد.

مولف اثر از نشانه گذاری ها و اشارات در خور توجهی استفاده می کند که در ذهن ناخودآگاه مخاطب رخنه کرده و درک مفاهیم اثرش را سهل الوصول تر می کند. چهره بازیگران فیلم دقیقا همان میزان از لجاجت و وطن پرستی توامان را در بازی شان بروز می دهند. بازیگر نقش آسكا، گیسوانی به سرخی آتش و خون دارد و تنها راه بازشناسی چهره تكیده‌ اش كه غبار گذر سال‌ها رنج و مشقت بر چهره‌ اش نشسته همین سرخی است كه تنها اندكی از آن بر جای مانده،

اما هنوز هم وقتی در نسیم به موج می‌افتد دلهره و ترس به جان مخاطب می‌اندازد و امیل هریش در نقش دیگو كه آبی بیكران دریا در چشمانش پدیدار است و سرانجام هم خودش را به دریا می‌سپارد و در نهایت پیترو، پسری كه در جای جای فیلم به عنوان تنها بازمانده دیگو معرفی می‌شود شاید بتواند با همین نگاه آبی و عمیق و سردش مرهمی باشد بر تمام زخم‌های دل خونین زنی كه برایش مادری كرده یا مادری كه توان و تحملی برای نگهداری از جگرگوشه‌ اش در بحبوحه جنگ نداشته است.

نسل جدید فیلمسازان ایتالیایی همچون كاستلیتو، نسلی است كه نه در پی اثبات خود و به سر زبان انداختن نام شان كه در پی بیان معانی جهان شمول انسانی است. حتی اگر فیلمی مستقل با بودجه‌ ای اندك اما در خور توجه بسازند. در نهایت ” تولد دوباره ” یك ملودرام تراژدیك حقیقی را بازسازی می‌كند كه جوی هایی از خون از چهارگوشه‌ اش روان است و مخاطب تا آخرین دقایق فیلم بهت‌ زده و سر در گریبان می‌ماند كه چگونه ممكن است طبیعت و خرد انسانی حق زیستن و آزادی را این‌گونه ناعادلانه میان آدمیان تقسیم كرده باشد كه برای مادری كردن و ایثار هم باید در نوبت ایستاد.

با این اوصاف بی‌اغراق نیست اگر بگوییم كاستلیتو و تیم بازیگری‌ اش با خلق این اثر گامی بسیار فراتر و یادگاری بس ماندنی از نسل كشی‌ های مظلومانه مردم بوسنی برای آیندگان برجای گذاشته‌ اند. چرا كه مسلما روایت مردمان پس از جنگ بسیار دلخراش‌ تر از نمایش اغراق‌ آمیز صحنه‌ های نبرد می‌تواند در روح و جان و حافظه بصری هر انسانی رخنه كند.

همچنین ببینید: فیلم » فیلم ایرانی » سریال » نقد فیلم » سایت

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x